« 1 » قدمت به عليّ ! واللّه إنّي لأظنّك أنت ثنيته « 2 » أن يقبل ما كتبت به إليه ، أفسدت « 1 » علينا أمرا كنّا « 3 » رجونا أن يصلح ، « 4 » لا يستسلم واللّه حسين ، إنّ نفسا « 5 » أبيّة لبين « 6 » جنبيه . فقال له شمر : أخبرني ما أنت صانع ؟ أتمضي « 7 » لأمر أميرك ، « 8 » وتقتل « 9 » عدوّه « 8 » ؟ وإلّا فخلّ بيني وبين « 10 » الجند و « 10 » العسكر . قال « 11 » : لا ولا كرامة لك « 11 » ، « 12 » وأنا أتولّى ذلك ؛ - « 13 » قال « 14 » : فدونك « 13 » - ، وكن أنت على الرّجال « 15 » . « 16 » الطّبري ، التّاريخ ، 5 / 415 - 416 - عنه : القمي ، نفس المهموم ، / 223 - 224 ؛ المقرّم ، مقتل الحسين عليه السّلام ، / 252 ؛ بحر العلوم ، مقتل الحسين عليه السّلام ، / 277 ؛ القزويني ،

--> ( 1 - 1 ) [ في المقرّم وبحر العلوم : « جئت به ، وإنّي لأظنّ أنّك الّذي نهيته وأفسدت » ] . ( 2 ) - [ المعالي : « نهيته » ] . ( 3 ) - [ نفس المهموم : « قد كنّا » ، ولم يرد في المقرّم وبحر العلوم ] . ( 4 ) - [ أضاف في المعالي : « واللّه لقد ثنيته عمّا كان في عزمه ، واذعرته ، ولكنّك شيطان فعلت ما فعلت » ] . ( 5 ) - [ في نفس المهموم والمقرّم وبحر العلوم : « نفس » ] . ( 6 ) - [ المقرّم : « بين » ] . ( 7 ) - [ نفس المهموم : « تمضي » ] . ( 8 - 8 ) [ لم يرد في المقرّم وبحر العلوم ] . ( 9 ) - [ في المختصر ونفس المهموم : « تقاتل » ] . ( 10 - 10 ) [ لم يرد في المقرّم ] . ( 11 - 11 ) [ المقرّم : « له عمر » ] . ( 12 ) - [ زاد في نفس المهموم : « ولكنّي » ] . ( 13 - 13 ) [ المقرّم : « ولا كرامة لك ولكن » ] . ( 14 ) - [ لم يرد في نفس المهموم وبحر العلوم ] . ( 15 ) - [ في نفس المهموم والمعالي والمقرّم وبحر العلوم والعبرات : « الرّجّالة » ] . ( 16 ) - گويد : شمر بن ذي الجوشن با نامهء عبيد اللّه بن زياد پيش عمر بن سعد آمد وچون نامه را بدو داد كه بخواند ، عمر بدو گفت : « چه كردى ؟ واي تو . خدا خانه‌ات را نزديك نكند وچيزى را كه به سبب آن پيش من آمده‌اى ، زشت بدارد . به خدا دانم كه تو نگذاشتى كه آنچه را به أو نوشته بودم بپذيرد وكارى را كه اميد داشتم به صلاح آيد ، تباه كردى . به خدا حسين تسليم نمىشود كه جانى والامنش ميان دو پهلوى اوست . » شمر بدو گفت : « به من بگو چه خواهى كرد ؟ فرمان اميرت را اجرا مىكنى ودشمن أو را مىكشى ؟ اگر نه ، سپاه واردو را با من گذار . » گفت : « نه . خودم اين كار را عهده مىكنم . » گفت : « پس ، سالار تو باش . » پاينده ، ترجمهء تاريخ طبري ، 7 / 3010 - 3011